0641543070 mail@freddaane.nl

Afgelopen weekeinde bezochten Laura en ik een tango- weekeinde in Epe. De organisatie was in handen van Anna Rosa. De lessen werden gegeven door Bennie Bartels
en Annelies Gietelink. Hun lessen gingen zoals Laura en ik van hen gewend zijn vooral over de kwaliteit van het bewegen en het contact houden met elkaar terwijl je danst. Alle stappen en figuren die werden behandeld kende ik al, maar (opnieuw) leerde ik hoe ongelukkig een mens -spreek voor jezelf, zullen de andere deelnemers nu misschien denken- soms beweegt.

Het blijft voor mij een raadsel, dat ik nadenk over mijn lopen als ik op een houten of marmoleum vloer in de buurt van Bennie ben, terwijl ik zonder hem in Zutphen over de markt loop of slenter of langs de IJssel wandel geen moment denk aan hoe ik me op mijn benen voortbeweeg. Op de dansvloer doe ik alles met mijn hoofd, lijkt alles wat mijn lijf kent vergeten en voel ik het me een karikatuur van een tanguero. Ik ben dan een gemakkelijke prooi voor elke docent die een leerling wil neerzetten als een koekenbakker. Maar Bennie en Annelies zijn niet op zoek naar eigen eer en glorie. Nee, zij doen -ook dat ben ik van ze gewend- alles wat je helpt je zelfvertrouwen te herwinnen. Aan het einde van de workshop voelde ik me dan ook vooral mijn heupen die dansten en niet mijn hoofd. En als de heupen dansen volgen de benen vanzelf. Zo ongeveer luidt de boodschap van Bennie en Annelies.

Op de tweede avond van het weekeinde gunde Annelies mij de gelegenheid om voor te lezen uit Schaduw op mijn buik. Ik las één van de hoofdstukken waarin de tango aan het woord is over zijn afkomst en vertelt dat hij vaak betreurt dat hij in handen is gevallen van mensen die denken in verdienmodellen en hem maakten tot wat de wereld nu denkt dat hij is: een manifestatie van Argentijnse folklore; een commodity met zijn eigen economische cycli. Mijn voorleessessie sloot ik af met een stuk uit een hoofdstuk waarin mijn hoofdpersoon Bram verhaalt hoe een oude Argentijnse milongita hem vertelde wat de tango voor haar betekent.

Ik kijk terug op een geslaagde voorleessessie en ik voel me aangemoedigd het zoeken naar een uitgever voort te zetten.